de maan

Er heerst enige angst in de wereld. Niet voor de atoombom van Iran, niet voor de politie in Amerika, niet voor de IS en niet voor de vluchtelingenstroom. Evenmin voor een nieuwe opstekende en ingrijpende verwoestende infectieziekte. En nee, ook niet vanwege natuurgeweld.

Het stijgt dit keer boven ons uit. Het is de bloedmaan. Een anders gekleurde maan. Misschien wel een gewonde maan met bebloede wonden. Het boezemt onzekerheid en angst in bij veel mensen, gelovig of niet. Politiek bewust of niet. Inzittenden en vluchtelingen, bij alle mensen.

Of dat terecht is? Op dagen in het verleden dat deze gekleurde maan verscheen, gebeurden er wel dingen die de wereld een ander aanzien gaven. tenminste op de beurzen. Wat natuurlijk effect heeft op de beurzen van de wereldburgers.

Vreemd is die angst wel. Mensen hebben toch wel iets met de zon, maan en sterren. Christenen geloven er niet in zeggen ze. Want ze geloven in hun Schepper die ook deze hemellichamen gemaakt heeft als tekenen aan de hemel voor bijzondere tijden.
Moslims geloven er wel in want de meeste moslims wonen in de maancultuur van het Midden oosten. Zij hebben een maankalender. Evenals de Joden overigens.

De viering van de nieuwe maan vind bij de Joodse en Messiaanse gemeenschap nog wel plaats. Maar de shabbat is toch veel belangrijker geworden en heeft Rosj Chodesj aan de kant geschoven en in haar schaduw geplaatst.
Toch staat dit zwart op wit: Jesaja 66:23  En het zal geschieden dat van nieuwemaan tot nieuwemaan
en van sabbat tot sabbat alle vlees zal komen om zich neer te buigen voor Mijn aangezicht, zegt de HEERE.

En zo zijn er meer teksten. teksten die ook aangeven dat de viering van de nieuwe maan eeuwenlang gevierd werd als belangrijkste feestdag en het veld heeft geruimd voor de shabbat.
In mijn beleven moeten beide gevierd worden. Met heerlijke maaltijden en vooral rust.

En dan de christelijke zondag. Tja, Rome had (en heeft) veel invloed op het leven onder het juk van deze machtsstaat. Kerkgang moest, zoals ook de Joodse gelovigen naar hun sjoel en synagoge gingen.
Liefst moest je tweemaal op zondag.

Alleen: waar is toch die rust gebleven? Het zogenaamde christelijke Nederland blijkt de christelijke normen niet hoog in het vaandel te hebben. De zondag is een koopdag geworden. vanuit de kerk kan je dus zo de Hema instappen om nog even wat te kopen zodat je weer rust hebt. En vele sporten worden juist op zondag beoefend. Zodat je 's avonds toch kunt uitrusten op de bank voor de tv en je weer energie krijgt voor de nieuwe week. Boodschappen doen en sport kun je niet onder de noemer van werken plaatsen. Nee, dat is juist fun!

Ik ben er voorstander van om de zondag als een gewone werkdag te maken en de zaterdag als rustdag in te voeren. Maar ook zal ik het toejuichen als de nieuwe maan komt, we ook samenkomsten houden om dat te vieren.

Het zijn immers feestdagen die de HEER heeft voorgeschreven? Dus gelegitimeerd!
En moet je nu werkelijk bang zijn voor zulke dagen? Zelfs al zou de kleur iets anders? En is het niet zo dat er altijd wel iets bijzonders gebeurt op onze aarde?

De meest bijzondere dag is de dag dat de HEER naar onze aarde komt. En dan staan we er gekleurd op! En wat een feestdag zal dat wereldwijd zijn! Ik kijk er naar uit!