de maan

Er heerst enige angst in de wereld. Niet voor de atoombom van Iran, niet voor de politie in Amerika, niet voor de IS en niet voor de vluchtelingenstroom. Evenmin voor een nieuwe opstekende en ingrijpende verwoestende infectieziekte. En nee, ook niet vanwege natuurgeweld.

Het stijgt dit keer boven ons uit. Het is de bloedmaan. Een anders gekleurde maan. Misschien wel een gewonde maan met bebloede wonden. Het boezemt onzekerheid en angst in bij veel mensen, gelovig of niet. Politiek bewust of niet. Inzittenden en vluchtelingen, bij alle mensen.

Of dat terecht is? Op dagen in het verleden dat deze gekleurde maan verscheen, gebeurden er wel dingen die de wereld een ander aanzien gaven. tenminste op de beurzen. Wat natuurlijk effect heeft op de beurzen van de wereldburgers.

Vreemd is die angst wel. Mensen hebben toch wel iets met de zon, maan en sterren. Christenen geloven er niet in zeggen ze. Want ze geloven in hun Schepper die ook deze hemellichamen gemaakt heeft als tekenen aan de hemel voor bijzondere tijden.
Moslims geloven er wel in want de meeste moslims wonen in de maancultuur van het Midden oosten. Zij hebben een maankalender. Evenals de Joden overigens.

De viering van de nieuwe maan vind bij de Joodse en Messiaanse gemeenschap nog wel plaats. Maar de shabbat is toch veel belangrijker geworden en heeft Rosj Chodesj aan de kant geschoven en in haar schaduw geplaatst.
Toch staat dit zwart op wit: Jesaja 66:23  En het zal geschieden dat van nieuwemaan tot nieuwemaan
en van sabbat tot sabbat alle vlees zal komen om zich neer te buigen voor Mijn aangezicht, zegt de HEERE.

En zo zijn er meer teksten. teksten die ook aangeven dat de viering van de nieuwe maan eeuwenlang gevierd werd als belangrijkste feestdag en het veld heeft geruimd voor de shabbat.
In mijn beleven moeten beide gevierd worden. Met heerlijke maaltijden en vooral rust.

En dan de christelijke zondag. Tja, Rome had (en heeft) veel invloed op het leven onder het juk van deze machtsstaat. Kerkgang moest, zoals ook de Joodse gelovigen naar hun sjoel en synagoge gingen.
Liefst moest je tweemaal op zondag.

Alleen: waar is toch die rust gebleven? Het zogenaamde christelijke Nederland blijkt de christelijke normen niet hoog in het vaandel te hebben. De zondag is een koopdag geworden. vanuit de kerk kan je dus zo de Hema instappen om nog even wat te kopen zodat je weer rust hebt. En vele sporten worden juist op zondag beoefend. Zodat je 's avonds toch kunt uitrusten op de bank voor de tv en je weer energie krijgt voor de nieuwe week. Boodschappen doen en sport kun je niet onder de noemer van werken plaatsen. Nee, dat is juist fun!

Ik ben er voorstander van om de zondag als een gewone werkdag te maken en de zaterdag als rustdag in te voeren. Maar ook zal ik het toejuichen als de nieuwe maan komt, we ook samenkomsten houden om dat te vieren.

Het zijn immers feestdagen die de HEER heeft voorgeschreven? Dus gelegitimeerd!
En moet je nu werkelijk bang zijn voor zulke dagen? Zelfs al zou de kleur iets anders? En is het niet zo dat er altijd wel iets bijzonders gebeurt op onze aarde?

De meest bijzondere dag is de dag dat de HEER naar onze aarde komt. En dan staan we er gekleurd op! En wat een feestdag zal dat wereldwijd zijn! Ik kijk er naar uit!

Gezegend is Hij die komt, Jeruzalem!

Jeruzalem, Jeruzalem, u die de profeten doodt en stenigt wie naar u toe gezonden zijn! Hoe vaak heb Ik uw kinderen bijeen willen brengen, op de wijze waarop een hen haar kuikens bijeenbrengt onder haar vleugels; maar u hebt niet gewild! Zie, uw huis wordt als een woestenij voor u achtergelaten.   Want Ik zeg u: U zult Mij van nu af aan niet zien, totdat u zegt: Gezegend is Hij Die komt in de Naam van de Heere!

Jeruzalem heeft wat mee gemaakt in zijn geschiedenis! Heel wat krijgers, soldaten, burgers, profeten en koningen zijn er gedood. Eigenlijk niet anders dan andere steden in de wereld. Grotere steden zijn met een atoombom verwoest. Compleet weggevaagd.

Jeruzalem is wel op een andere manier belangrijk. In de oude wereld, maar ook in de huidige, komen hier wegen langs vanuit vier continenten: Afrika, het Midden Oosten, Europa en Azië. Voor de handel belangrijk, voor cultuuroverdracht, voor politiek (kijk in onze tijd naar de buitenland politiek van Rusland en Amerika en nu ook China en Europa!!) maar ook voor religie.
Drie religiën hebben vaak hier botsingen van omvang gehad. De Christenen met hun kruistochten en vervolgens de moslims met hun Ottomaanse staat en dan de Joden die in 1948 de onafhankelijke Joodse staat Israël uitriepen. Officieel gaat het om een Joodse staat maar die wordt maar door weinig landen erkend. Nu is het dus een democratische staat Israël. Maar oorlog heeft het vanaf 1948. Oorlogen, conflicten, aanslagen, intifada's. Met in de meeste gevallen de moslims.

Voor de kruisridders was Jeruzalem hun heilige stad. Voor de moslims hun derde meest belangrijke stad. Voor de Joden hun meest heilige stad.

De onenigheden tussen de religies  draaien eigenlijk ook om 1 persoon. Dat is voor de moslims Isa, welke Jezus moet voorstellen maar dan niet als profeet. Geen Zoon van God, geen God, geen Heilige Geest. En het liefst ook geen Jood of Israëliet. Voor de Christenen is dat Yeshua of te wel Jezus Christus, de Opgestane, de Heiland, de Heer. Wel Zoon van God, wel met Heilige Geest. En voor de Joden is dat de Mashiach. De Joden geloven dat de Messias nog moet komen, de Christenen menen dat Yeshua terugkeert (na dood, opstanding en ten hemel gevaren te zijn geweest).

Voor al de drie genoemde religies is Jeruzalem dus belangrijk. Met de Tempelberg als focus. Daar en in de buurt ervan vinden ook de meeste relletjes en aanslagen plaats. Eigenlijk al vanaf 1948 maar toegenomen na 1967 toe Jeruzalem verenigd werd. Daarvoor was een gedeelte van Jordanië en een deel voor de Joden. Door de toenemende druk op Israël enerzijds en de toenemende wereldwijde erkenning van 'Palestina' (wat dat dan ook is, het heeft immers nooit bestaan) wordt het nu op straat uitgevochten. Naast deze twee partijen eist het Vaticaan van de Roomse Kerk haar deel op en ook de Verenigde Naties (de UN). Er is in 2000 jaar niets veranderd! De gruwelijkheden die erbij horen evenmin.

Er is maar 1 antwoord op dit wereldomvattend probleem. En dat moet God zelf geven. En dan komt de vraag: wie bedoel jij met God? Is dat God van de moderne kerk waar moslims en christenen samen komen om die ene God, Allah te aanbidden? Is dat de God van het Vaticaan? Is dat de God van de overige Christenen of is dat de God van Israël?

Ik ben een Christen. Ik geloof in Yeshua, de Joodse Yeshua uit Israël. De door de Romeinen gekruisigde Joodse Koning (die door de Joden van van vandaag helemaal niet als Jood of Koning wordt erkend en door de Palestijnse Christenen als niet-Jood wordt aangeduid {zie hier een overeenkomst!!!}...).
Ik ben een gelovige uit de heidenen, zoals de Joden en de moslims de Christenen noemen.
En ik geloof wel degelijk dat Yeshua terugkeert. Op naar Jeruzalem. Mogelijk zal die stad dan een ravage zijn. Het hoeft niet, het is mogelijk.
Maar als het even kan zal ik daar staan met een palmtak in mijn handen. Tussen de Joodse bevolking in. En ik roep mee: Gezegend is Hij Die komt in de Naam van de Heere!

Maar tot die tijd aanbreekt blijf ik bidden voor de zegen van Jeruzalem. Ik blijf bidden tot Hem die Gezegend is, de Gezegende van Israël. Van Hem verwacht ik dat Hij ook mij zal zegenen. Met mijn kinderen en kleinkinderen.

liefde

Als liefde nu het zout van de aarde is
als liefde nu eens het licht van de wereld is
en als jij een kind van God bent, voortgekomen uit liefde
en als de liefde mij motiveert gerechtigheid te dienen

En als God mij zo liefheeft omdat ik Hem zo dien
en God mij liefheeft omdat ik Zijn eigen kind ben
dat alles als nieuw wordt als ik Hem liefheb
en ik door Zijn ogen, door Zijn bril mag kijken
naar onze wereld en naar de tijden waarin we leven

Als dat liefde is wat God genade noemt
als ik toch mocht horen bij een uitverkoren volk,
een koninkrijk waar uitsluitend liefde woont
als God mij Zijn eigendom noemt
en zoveel van mij houdt

Dat Gods liefde als een fontein over me mag vallen
als een douche of als een koele regebui
Dat ik elke dag de liefde mag eten van dit Levend Brood
en steeds die wijn mag drinken van de ware wijnrank

Dat ik als een schaapje bij de Leeuwenkoning mag liggen
zo intens, zo liefdevol, rustig en vredig
en dat ik niet meer zal dwalen en niet verdwalen
want Hij is mijn licht en daarin wil ik zijn

De Heer is mijn vaandel.

Jehova Nissi of wel de Heer is mijn vaandel (oude vertaling: mijn banier). Het komt zo'n 19 keer voor en alleen in het eerste verbondsboek. Het wordt veelal door profeten gebruikt, zoals Mozes, David, Jesaja en Ezechiel.

In Jesaja 11:10 staat: Op die dag zal de telg van Isaï als een vaandel voor alle volken staan.
Dan zullen de volken hem zoeken en zijn woonplaats zal schitterend zijn. Dan steekt hij een vaandel op voor de volken. Hij brengt bijeen wie uit Israël verdreven waren, de vluchtelingen uit Juda brengt hij samen, van de vier uiteinden van de aarde.

Yeshua wordt bedoeld met de telg van Isaï. Zo herkennen we hem niet. Hij is immers de Heer die spreekt over liefde en genade en schuld vergeven? We willen geen oorlogsgod, we willen geen god die straft en vervolgt en mensen in de hel werpt. En toch staat Yeshua daar als een baken. Zoals hij zelf al zei: hij laat zich vinden. Die dag komt snel dichterbij, wereldwijd.

Steeds meer zonen en dochters van Jakob, van Gods volk Israël maken alia, maken dat zij weg komen uit de landen waar ze vermoord en enorm gehaat worden. Grote groepen zijn al gekomen. Uit Afrika bij voorbeeld. Nu uit Frankrijk en Oekraiene.

Andere groepen uit Afrika en China hebben zich gemeld. En nog meer groepen worden zichtbaar uit de verbannen stammen van het volk Israël. In Europa is het niet rustig. Het antisemitisme neemt toe. De Joden uit Frankrijk gaan. Die in Engeland wonen bezinnen zich nog.

Zou de Banier er zijn? Zou het teken in de hemel al gegeven zijn? Er zijn ontzaglijk veel tekenen op aarde, in onze wereld, die er op wijzen, die er naar toe wijzen.

We mogen nu al weten dat God Zijn volk en land zal uitredden. Dat gebeurt al heel lang maar voor ons zichtbaar sinds ongeveer 1948. Toen werd de staat Israël een feit! Als de vaandel is uitgestoken komt de hele boel in beweging. Wat er dan gaat gebeuren kun je lezen in het bijbelboek Openbaring.

Misschien moeten wij ons ons ook verzamelen en groeperen. Als een leger in dienst van onze Koning, de Heer van de (hemelse) legermachten! Ben je er klaar voor?

Gods Geest

Over de Heilige Geest zijn ontelbaar veel boeken verschenen. Kerken en gemeenten zijn er door verscheurd, uit elkaar gereten. Anderen voelen zich ronduit gezegend, blaken van energie.
Allerlei gaven geeft de Geest ons, voor allerlei taken binnen de gemeente, kerk of groep.
En vanzelfsprekend is er de discussie dat Gods Geest pas werkzaam werd, actief werd, na het opgaan naar de hemel door Yeshua. Toen werd immers de Geest uitgestort over de volgelingen van Yeshua? In het eerste verbondsboek zou de Geest geen rol van betekenis spelen. Immers, Israël heeft geen rol van betekenis meer. Dat is over gegaan naar de gemeente, de Geest en al die zegeningen. De vervloeking is er voor Israël en daar gaan we onze (s-)preektijd niet aan wijden.

Okay, okay, de Geest was er wel bij de schepping, samen met Yeshua en de Koning, Vader. De drie in eenheid. Maar verder?

En dan wordt vergeten dat voor het maken van de tabernakel in de woestijn er mensen in het volk van Israël waren, die vol van Gods Geest, prachtige en functionele onderdelen maakten. Exodus 31:3  Ik heb hem vervuld met de Geest van God, met wijsheid, inzicht, kennis en allerlei vakmanschap,
 In de HSV bijbel vertaling staat dat de farao van Egypte Mozes zag, vervuld met Gods Geest! Genesis 41:38  Daarom zei de farao tegen zijn dienaren: Zouden wij ooit iemand kunnen vinden als deze man, in wie de Geest van God is? Alle twee voorbeelden staan ten dienste van het dienen van God, de gemeenschap en de naaste. Het is niet alleen en slechts een zaak van de Geest maar ook van je hartsgesteldheid zegt Exodus 35:21.
Gideon de aanvoerder van de Gideonsbende, was vol met de Geest!
1 Kronieken 12:18 geeft ook een mooi voorbeeld. Toen kwam de Geest over Amasai, het hoofd van de dertig, en hij zei:  Wij zijn de uwe, David, ja, met u zijn wij, zoon van Isaï. Vrede, vrede zij u,
en vrede uw helper, want uw God helpt u. Ik voel me daardoor wel aangesproken, alsof ik bij die groep hoor en Israël (David) vrede, vrede, wens! Dat ik achter Israël sta en meevecht! Job en de Psalmen geven ons ook te denken! En we mogen de profeten niet vergeten.

Vol zijn met Gods Geest. In je hart, in je ziel, in je verstand en in al je kracht. Heb God lief met geheel uw hart, geheel uw ziel, met geheel uw kracht (en met aanvulling van Yeshua) en met geheel uw verstand. Vervuld zijn met Gods Geest. Gebruik makend van je gaven en talenten. Dienstbaar voor God ten eerste. Ten tweede voor de gemeenschap en tot slot voor je naaste en jezelf.

Yeshua zei het ook al, desgevraagd: U zult de Heere, uw God, liefhebben met heel uw hart, met heel uw ziel en met heel uw verstand. Dit is het eerste en het grote gebod. En het tweede, hieraan gelijk, is: U zult uw naaste liefhebben als uzelf. Aan deze twee geboden hangt heel de Wet, en de Profeten.

Ik ben vol van Gods Geest. Ik loop over van Gods liefde. Voor Israël, voor mijn naaste en voor mijzelf. En Paulus gaf me ook duidelijke richtlijnen en advies:  Laat u bij het bidden leiden door de Geest, iedere keer dat u bidt; blijf waakzaam en bid voortdurend voor alle heiligen.

offers brengen

We speculeren heftig over de verrijzing. Niet van de Heer, die is al opgestaan! Nee, over de nieuwe tempel in Jeruzalem. Op de Sionsberg aldaar. Sinds 1948 staat Israël bij de meeste scholen weer op de kaart. Bij veel moslimlanden niet maar dat terzijde. Waarom zou dan niet de Tempel opnieuw, voor de derde keer, op dezelfde plaats verrijzen?!

En dan komt meteen de volgende vraag. Over het offeren. Dat is toch afgeschaft, het doden van lammeren en schapen, bokken, rammen en duiven?! In mijn woonomgeving heeft lange tijd een slachthuis goed gefunctioneerd. Het stonk er wel en soms veel dierlijke hoorbare emoties. En de vluchtpogingen die de beesten nog waagden. Ik kom met een bepaalde regelmaat op de Waddeneilanden zoals Texel en Terschelling. Veel schapen lopen daar de dijken netjes af te grazen. Niemand heeft last van ze.

De velden van Bethlehem zouden bezaaid zijn geweest met vele kudden schapen, geiten en lammeren. Dat moet ook wel als je dagelijks honderden schapen moet offeren.
Toch was de Heer daar duidelijk over. Hij had er genoeg van, van dit ge-offer van dieren en bloedvergieten. Hij wou gediend worden met een oprecht hart. Misschien is dat de reden dat Yeshua onderricht gaf over het gebed en zelf een voorbeeldig (gebeds-)gedrag vertoonde. Want in zijn tijd werd er op het tempelplein behoorlijk gehandeld met schapen, lammeren en duiven. Met veel geschreeuw, met handjeklap, met geldwisselaars. Mijn Vaders huis zou een gebedshuis zijn.

Gelovigen in Yeshua worden duidelijk gevraagd ook hun offers te geven. Met de zogenaamde tienden, de Thora volgend uit het eerste verbondsboek. Er is ook een ander offer, namelijk gebed waar met name Paulus het regelmatig over had. ook en misschien wel juist in zijn brieven naar de toen bestaande gemeenten van gelovigen. Trouwens, sinds de verwoesting van de tweede tempel was het onmogelijk om dieren te offeren. De offerhoogten, bekend uit het eerste verbondsboek, kwamen al niet meer voor in de tijd dat Yeshua op aarde verbleef. Bepaald was dat dat alleen in de tempel mocht plaatsvinden.

Offeren kost geld. Een schaap was wel prijzig en als je 't niet zo goed had mocht je een duif offeren. Daar werd rekening mee gehouden. Offeren kost ook tijd. Een geschikte koper vinden, een geschikt lam uitkiezen, de reis naar Jeruzalem. Zouden wij wel gebedstijd hebben? Natuurlijk wel. We lezen een psalm (behalve 119 want die is ontzettend lang!) of we bidden het 'Onze Vader'. Eigenlijk zou die ' onze vader' moeten heten: 'onze vader en Koning'! Want we bidden wel eventjes: Uw Koninkrijk kome! Ik vind het wel erg magertjes dan. Dit offeren is niet het offeren van een gezond en vet schaap.

Gelukkig bestaan er binnen en buiten de kerkmuren gebedsgroepen. Zij offeren wel degelijk hun tijd. Niet alleen om die kring mee te doen maar ook de voorbereiding. God vraagt ons om te bidden. En om ook een heilig leven te leiden. Luisteren naar de instructies van de Thora. Offeren en bidden worden dan door de Heer aanvaard. Yeshua heeft er genoeg over gezegd: bid om vergeving van zonden, maar zondig dan niet meer! Het gaat om een oprecht hart. Luister naar de profeet Jesaja:

Hoor het woord van de HEERE, leiders van Sodom! Neem de wet van onze God ter ore, volk van Gomorra! Waartoe dienen voor Mij uw vele offers? zegt de HEERE. Ik heb genoeg van de brandoffers van rammen en het vet van gemest vee; en in het bloed van jonge stieren, lammeren of bokken vind Ik geen vreugde. Wanneer u komt om voor Mijn aangezicht te verschijnen wie heeft dit van u gevraagd,  dit platlopen van Mijn voorhoven? Breng niet langer nutteloze offers. Het reukwerk is Mij een gruwel. Nieuwemaansdag en sabbat, het bijeenroepen van samenkomsten: Ik verdraag het niet; het is onrecht, zelfs de bijzondere samenkomsten.Uw nieuwemaansdagen, uw feestdagen
haat Ik met heel Mijn ziel; ze zijn Mij tot last; Ik ben het moe om ze te dragen. En wanneer u uw handen uitspreidt, verberg Ik Mijn ogen voor u; ook wanneer u uw gebed vermeerdert, luister Ik niet:
uw handen zitten vol bloed. Was u, reinig u! Doe uw slechte daden van voor Mijn ogen weg! Houd op met kwaad doen, leer goed te doen, zoek het recht!

uit liefde voor mijn familie en vrienden

Ik ben een pelgrim op deze aarde, een vreemdeling. Dat zijn niet mijn woorden maar die van Yeshua. Zo spreekt hij althans in Mattheus 25. Een vreemdeling die geholpen moet worden. Oja, de Joden hebben we te vaak uitgekleed, uitgehongerd en uit laten drogen. Ze werden niet gastvrij ontvangen maar kwamen niet binnen. Niet in ons land. Niet in ons huis.We hebben ze ziek gemaakt. We hebben ze gevangen gezet.  Het werd zelfs nog erger dan Yeshua voorspelde. Ze moesten zelfs een gele ster dragen. Op hun kleding en op hun ID kaart. Ze mochten niet komen winkelen. Mochten niet komen lunchen en dineren in onze restaurants.

Is er gedurende 2000 jaar ook maar iets veranderd aan het evangelie? Is er ook maar iets veranderd in onze houding jegens de Joodse burgers? Of jegens de Joodse staat? Het liefst horen we niet van een Joodse Jezus en zijn er die zich scharen achter Arafats uitspraak dat Jezus een Palestijn was. Oja, en niet Jezus was bloot maar die arme Palestijnen. De Joden werden niet verdrukt. Welnee, zij verdrukten de Palestijnen...Leugen na leugen,  de ene beschimping na de andere.

Terug naar het evangelie zoals het nu nog in onze Bijbels staat afgedrukt. NOG wel. Want die vertalingen kloppen niet. Alles van Israël en van het Jodendom moet eruit. De bijbel moet herschreven worden. Op feiten achterhaald worden terwille van de lieve vrede en de zielige onderdrukte Palestijnen.

Psalm 122 moet u ook maar eens lezen. Is een pelgrimslied. Joods ook nog! Owee, het gaat ook over Jeruzalem. Daar zal men toch wel Oost Jeruzalem mee bedoelen? De hoofdstad van de Palestijnen?!

Nu serieus. Alhoewel het bovenstaande ook serieus bedoeld is. Want zo wordt er gedacht door onze regeringsleiders, wereldwijd en door de VN. Door het Palestina comité. Door de meeste moslims.

Jeruzalem is geen verdeelde stad, zij is hecht samengevoegd zegt Psalm 122:3.
Het gaat over de stammen van de Heer, Zijn eigendom!

Bid om vrede voor Jeruzalem; wat moet je bidden?
Bid dat het goed gaat met hen die deze stad liefhebben. De stad met de zetels van het recht, de zetels van het huis van David. David de Jood, Koning David. Waar het huis van de Heer staat, gebouwd door de zoon van Koning David, Salomo, Gods Tempel! (en dus niet een moskee).

En we mogen bidden voor de vrede en rust binnen de muren van deze Koninklijke stad, voor al meer dan 2000 jaar de ongedeelde hoofdstad van Israël

.

Waarom we bidden? Vanwege mijn liefde, onze liefde verbonden in Yeshua, voor de Joodse mensen, omdat ik ze beschouw als mijn familie en vrienden, En uit liefde voor de Here God. Voor die indrukwekkende Tempel.  Ik zal het goede zoeken en uitspreken voor hen. Ik zal het daardoor zegenen. In de Naam van Yeshua onze Heer en Heiland. Onze Vader en onze Koning.

Jeruzalem

Een bijzondere stad. Jeruzalem. Iedereen in de wereld denkt zich deze stad toe te kunnen eigenen. De toeristen, de Arabieren en Palestijnen, de PA, Fatah, Hamas, de EU, de RK kerk, Jordanië, de VN en de USA. Verder enkele Joden, een groepje christenen en een meute moslims. Naar mijn beleven hebben ze niet de bijbel gelezen of hebben daaruit gelezen wat zij lezen wilden!
Een vredesstad is het niet. Daarom worden wij ook opgeroepen om te bidden voor de vrede van Jeruzalem en Israel te zegenen. Om Sions wil en om Jeruzalems wil niet zwijgen, nooit zwijgen!


Zoals vogels boven hun nest vliegen,
zo zal de HEERE van de legermachten Jeruzalem beschermen,
Hij zal het beschermen en redden,
Hij zal het voorbijgaan en bevrijden. (Jesaja 31:5.)

Ik zal blijven bidden voor deze stad. Ik zal bidden voor zijn vrede.
En anders?

Als ik u vergeet, Jeruzalem, laat dan mijn rechterhand zichzelf vergeten (Psalm 137)

de wet, de profeten en Yeshua

Het liefdesgebod is wel het allerbelangrijkste gebod. Zo stelde Mozes dat, en de latere profeten herhaalden dat nog maar eventjes; soms sarcastisch en de luisteraars en toehoorders zodoende prikkelend....en desgevraagd gaf Yeshua het antwoord waarop de schriftgeleerden zaten te wachten.
God liefhebben. Elkaar liefhebben.

Maar even verder zegt Yeshua opeens dat hij een nieuw gebod zou geven: Johannes 13:34  Een nieuw gebod geef Ik u, namelijk dat u elkaar liefhebt; zoals Ik u liefgehad heb, moet u ook elkaar liefhebben.

Ik denk zelf dat Yeshua er opnieuw de klemtoon op legde. Met dit verschil dat hij van ons vraagt elkaar lief te hebben zoals hij ons heeft liefgehad. Eigenlijk is het helemaal niet nieuw want in het eerste verbondsboek staat ook dit: Jesaja 43:4  Sinds u kostbaar bent in Mijn ogen,
bent u verheerlijkt en heb Ík u liefgehad.

En deze tekst ook: Jeremia 31:3  Van verre tijden af is de HEERE aan mij verschenen:
 Met eeuwige liefde heb Ik u liefgehad, daarom heb Ik u getrokken met goedertierenheid.

Yeshua spreekt eigenlijk die tekst uit. Ik vermoed omdat wij dat stukje vergeten hebben. We zouden daar wat meer bij stil moeten staan. Dat God ons (eerst) heeft liefgehad. Hij vraagt van ons niets anders dan liefde. Voor de Here God, onze Vader en voor onze naasten (als onszelf). En als wij willen lopen in de voetsporen van onze Heer, zouden wij ook liefde moeten koesteren voor Israël!

Het is Zijn oogappel, kostbaar in Zijn ogen!

Vader, wilt U ons helpen liefde te koesteren voor Uw verbondsvolk Israël

? Ze worden door de wereld zo liefdeloos bejegend Heer! Ik wil in Uw voetsporen lopen Heer! En ik wil Israël liefhebben en zegenen met Uw liefde. Ik wil me verbonden voelen met Uw oogappel Israël! Amen!

maar wat mij betreft...

Het geloof in de HEER, God van Abraham, Izak en Jakob is zowel iets persoonlijks als iets gemeenschappelijks. We kunnen een persoonlijke relatie hebben met de HEER, met Vader.
We kunnen ook een gemeenschappelijke band, verbondenheid, hebben met de Koning van hemel en aarde. Meestal gaat dat via een gemeenschappelijke groep of gemeente, een kring of zoals hier, bij Facebook. Je deelt je geloof, je interesse, je bouwt elkaar op. Je stimuleert elkaar en motiveert elkaar.
Je montert elkaar op. Troost elkaar en bemoedigt elkaar. Je bidt voor elkaar en zegent elkaar. Dat is feitelijk elkaar respecteren, meer nog: elkaar liefhebben. En als je de ander niet lief hebt, dan zondig je. Dan doe je niet wat de HEER van je vraagt. Mosjee, Yeshua en Sa'ul (Mozes, Jezus, Paulus) gaven dat alle drie heel goed aan. In de Thora, in het zogenaamde nieuwe gebod van Yeshua en wanneer Paulus het heeft over de vruchten van de Geest, de Ruach Ha Kodesh.

Dat geldt niet alleen voor ons in het Christelijk Westen. In het eerste verbondsboek van de bijbel vind je dat ook terug. Gebed voor het volk, voor elkaar. Veelal uitgesproken door priesters of profeten. De Koning werd gezegend en voor hem werd gebeden. Hij streed immers voor zijn volk?! De Koning van hemel en aarde was tot een voorbeeld voor de wereldse koning. God zou nooit zijn volk verlaten. God werd gebeden. Om bescherming, om verlossing, voor zegen. Voor een goede oogst, voor een prima wijngaard, voor kinderen, voor vrede met andere mensen en volken. Het volk kreeg ook de zegen mee. Samuel zou niet zondigen. Hij zou niet stoppen met het bidden, met het gebed voor het volk Israël (1 Sam.12:23).

Maar wat mij betreft, ik blijf bidden voor Gods volk en Gods land Israël.

gebed als hartszaak

Paulus was zelf een Jood. Hij kende de Thora goed. En hij had Yeshua leren kennen. Heeft diens liefde ervaren. Aanbad hem als Heer van zijn leven! Toch bleef Israël als Gods volk voor hem heel belangrijk. Misschien wel de liefde van zijn hart.

Onderwijzend, lerend over Israël had hij een oprechte wens van zijn hart. Hij zei:
'Broeders, de oprechte wens van mijn hart en mijn gebed tot God voor Israël is gericht op hun zaligheid'.

Paulus was ook gericht op de redding van Gods volk, Israël. Hij sprak veelal in synagoges en had ontmoetingen met verschillende Joodse mensen. Met voor- en tegenstanders van Yeshua. Ongewtijfeld had hij net als Yeshua een onderkleed aan, de tailliet katan (Johannes 19:23). Soms kunnen gebedsonderwerpen, gebedspunten in de bijbel onduidelijk zijn, of niet concreet. Maar Paulus windt er geen doekjes om. Hij was Jood en zou Jood blijven, met liefde voor Gods  volk Israël.

Vader in de hemel, wij mogen  Paulus lessen navolging en invulling geven. Ook wij zien dat Uw volk Israël niet gered is. Ook wij willen bidden voor de redding van Uw volk Here! U laat Uw volk niet in de steek. Yeshua en Paulus deden dat evenmin Heer. En ook wij laten Uw volk niet in de steek. In gebed ook willen wij bidden voor dit gezegend land en dit gezegend volk. Zegenen wij Israël en bidden voor de vrede van Jeruzalem. In de naam van Yeshua. Amen!

voorspraak doen

We hechten veel waarde aan deze tekst uit I Johannes 2:1.......wij hebben een Voorspraak bij de Vader, Jezus Christus, de Rechtvaardige. Eigenlijk wordt het van u en mij ook verwacht voorspraak te doen.

God vraagt ons regelmatig om een dienst. Zoals in Jesaja met de vraag: wie zal ik zenden?
Israël, Gods verbondsvolk, stelt ook die vraag. In de persoon van (Koning) David. Wie zal voor mij opkomen? Wie zal me steunen, me verdedigen, de zaak bepleiten? Die vraag hebben ze telkens gesteld bij iedere haat en dood uitbarsting, de pogroms, de oorlogen, het antisemitisme.

De vraag van David is een actuele vraag! Ook vandaag in 2015 wordt ons die vraag gesteld. Door Israel, door de Joodse mannen en vrouwen in onze samenleving en die van de gehele wereld. Maar ook door God de HEER.

Wie zal Wachter willen zijn? Wie wil er bidden en proclameren voor Israël? Wie wil Israël en de Joden steunen? Wil jij het zijn? Wil jij die persoon zijn? Die Wachter is? Die bidt en proclameert? Die zich durft uit te spreken voor Israël te zijn?

Een ding is zeker: God zal Zijn volk niet in de steek laten!
Hij zal Zijn eigendom niet verlaten!

Aan jou de vraag. Aan jou de keuze!


Here God, wilt U het Here in mijn hart leggen, dat ik Israël met hart en ziel, met al mijn kracht en geheel mijn verstand zal liefhebben zoals ik U liefheb. Dat ik met hartstocht U elke dag mag bidden om Israël te zegenen en te bidden voor de vrede van Jeruzalem! Wilt U me dat door Uw Heilige Geest in mijn hart leggen? Dat ik ook waakzaam ben en steeds durf te pleiten voor Uw volk, Uw oogappel, Heer onze Vader en Koning! In de naam van Yeshua, Amen!

kinderen en kleinkinderen

Voor kinderen en kleinkinderen zijn we over het algemeen liefdevol. Vaak mogen we oppassen bij de kleinkinderen. Met plezier overigens. Je toont je geduld en blijft dicht in de buurt. Twisten, discussiëren, het 'ja en nee' spelletje, is niet aan de orde. Liefst niet! En als we boos zijn, ach dan is dat snel voorbij. De kinderen moeten natuurlijk wel naar hun vader en opa  (moeder/oma) luisteren! Plezier voor beiden.
Eigenlijk doet Vader God niet anders. Hij ontfermt zich ook liefdevol over Zijn kinderen.
Zoals Yeshua het ook duidelijk zei: Laat de kinderen tot mij komen en verhindert ze niet! Want voor hen is het Konkrijk

Psalm 103(8 en 9) vertaald het zo:

Liefdevol en genadig is de HEER,
Hij blijft geduldig en groot is Zijn trouw.
Niet eindeloos blijft Hij twisten
Niet eeuwig duurt zijn toorn.

Verzen 17 en 18:

Maar de HEER is trouw aan wie Hem vrezen
Van eeuwigheid tot eeuwigheid
Hij doet recht aan de kinderen en kleinkinderen
Van wie zich houdt aan Zijn verbond
En naar Zijn geboden leeft.


Heer, U bent te prijzen, alle hemelse machten mogen U prijzen
alle dienaren die doen wat U van hen vraagt. Alle schepselen mogen U prijzen.
Wij zullen U prijzen waar we ook zijn.
Ik prijs U HEER mijn God, U maakte Mozes Uw wegen bekend,
aan het volk van Israel Uw grootste daden! Amen!

verheugd zijn!

Wat kunnen we toch verheugd zijn over al het goede dat de ENE aan Israël gedaan heeft! Te beginnen de uitredding uit Egypte. Maar vele malen vaker ook! En dan 1948 en 1967. Wat we nu zien in Israël maakt ons helemaal blij! Kijk naar de wijngaarden, de graanvelden, kijk de velden tussen het meer van Galilea en de Golanhoogten. Speur rond in de Negev woestijn, neem eens poolshoogte bij de Dode Zee! Zie de grote steden langs de kust.

Jethro verheugde zich over al het goede dat de HEERE aan Israël gedaan had (Exodus 18:9).

Vader, wij danken U voor Uw uitredding van Uw volk Israël uit de handen van zijn vijanden. Keer op keer! U doet wat U zegt en ons beloofd heeft. Het is zo geweldig! Zo groots! Als we nu kijken naar Israel HEER, dan kunnen we alleen maar AMEN en Prijs de HEER zeggen en zo verheugd zijn!
U bent met Uw volk en U laat hen niet los! U bent verbonden met hen! En zo voelen wij ons verbonden met hen en met U, onze Vader! Dank U wel voor al Uw zegeningen. Amen!

Israël mijn zoon

Zo zegt de HEERE: Mijn zoon, Mijn eerstgeborene, is Israël (Exodus 4:22).

Israël is dusdanig geliefd door de ENE, de Almachtige van Israël, dat Hij het volk van Israël zelfs Zijn zoon noemt! Later komen er meer van dergelijke liefdes uitdrukkingen van God jegens Zijn geliefd volk Israël. Zoals Mijn zonen en mijn dochters. Als je zo je volk betitelt, moet je wel heel erg veel van hen houden. Zielsveel!

Om deze reden ook mag Israël en mogen wij God, de ENE, aanroepen met 'Vader!'

Onze Vader. Zo mogen wij U aanroepen want wij zijn Uw kinderen. Uw zonen en dochters. Samen onder een noemer: Mijn eerstgeborene! Yeshua, uw eniggeboren zoon wijst ons op Uw liefde voor ons allemaal. U houdt van ons zoals een vader van zijn kinderen houdt. Wat voelen wij ons hierdoor verzekerd en gezegend HEER! Wij op onze beurt bidden voor Uw volk. Dat zij beschermd en geleid mogen worden door U, Allerhoogste, God van Abraham, Izak en Jakob! Amen!

koesteren

Koesteren. De Nederlandse taal heeft er aardig wat synoniemen voor. Ik zal ze weergeven. Denk aan bakeren, bemoederen, in de watten leggen, onderhouden, vertroetelen, verwarmen, broeden, verwennen, verzorgen, voeden, grootbrengen, liefelijk verplegen, de kost geven.

In Deuteronomium 32:10-12 staat: Hij omringde hem, Hij onderwees hem, Hij beschermde hem als Zijn oogappel. Zoals een arend zijn nest opwekt, boven zijn jongen zweeft, zijn vleugels uitspreidt, ze pakt en ze draagt op zijn vlerken, zo heeft alleen de HEERE hem geleid,

God koestert Israël.

Onze Vader, onze Koning! Wij verhogen Uw heilige Naam. Wij danken U dat Israël door U gekoesterd wordt. Dat dit volk en land door U en U alleen gedragen wordt. Wij zegenen Uw zonen en dochters,Vader en Koning! Amen